Komunikat

Informujemy, że z dniem 1 czerwca 2020 Kujawsko-Pomorski Ośrodek Adopcyjny w Toruniu i Oddziały w Bydgoszczy, Jaksicach i Włocławku wznawiają  działalność zgodnie z godzinami pracy sprzed okresu pandemii tj.

Poniedziałek                 7.30.-15.00

Wtorek, środa               7.30-17.30

Czwartek                      7.30-15.30

Piątek                            7.30-14.00

Spotkania z klientami nadal odbywają się po uprzednim umówieniu telefonicznym.

Ze względu na zachowanie szczególnych środków ostrożności Klienci przychodzący na umówione spotkanie do Ośrodka zobowiązani są do używania maseczek ochronnych, a przy wejściu do dezynfekcji rąk. Nie przestrzeganie powyższych zasad skutkować będzie odwołaniem spotkania.

Komunikat

Informujemy, że rozpoczęliśmy w Ośrodku i w Oddziałach indywidualne spotkania szkoleniowe z kandydatami na rodziców adopcyjnych, diagnozę dzieci z uregulowaną sytuacją prawną, , wsparcie psychologiczne i pedagogiczne dla rodzin adopcyjnych.

Wyżej wymienione działania Kujawsko-Pomorskiego Ośrodka Adopcyjnego w Toruniu i w Oddziałach umawiane są drogą telefoniczną przez pracowników Ośrodka.

Ze względu na zachowanie szczególnych środków ostrożności Klienci przychodzący na umówione spotkanie do Ośrodka zobowiązani są do używania maseczek ochronnych, a przy wejściu do dezynfekcji rąk. Nie przestrzeganie powyższych zasad skutkować będzie odwołaniem spotkania.

Nadal wstrzymane są szkolenia grupowe oraz wywiady adopcyjne w miejscach zamieszkania kandydatów na rodziców adopcyjnych.

100.rocznica urodzin Jana Pawła II

18 maja 2020 roku przypada 100.rocznica urodzin świętego Jana Pawła II, papieża myśliciela, filozofa, człowieka pokoju i dialogu, inspiratora przemian na świecie, miłośnika gór i poety a także  patrona naszego regionu. Województwo kujawsko-pomorskie jest jedynym regionem na świecie, któremu papież Franciszek powierzył patronat Jana Pawła II. Miało to miejsce w marcu 2017 roku.  Za czasów pontyfikatu  Jan Paweł II dwukrotnie odwiedzał nasz region: 6 i 7 czerwca 1991r. był we Włocławku, również 7 czerwca ale 1999r. odbył pielgrzymkę do Torunia i Bydgoszczy. W 2004r. Jan Paweł II zgodził się przyjąć ofiarowany mu przez Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu doktorat honoris causa. Papież Polak jest honorowym obywatelem piętnastu miast i dwudziestu dziewięciu gmin w naszym regionie  oraz patronem wielu szkół i placówek oświatowych. Jego imię noszą liczne ulice, place, parki i skwery, a także osiedla mieszkaniowe w Chełmnie, Chełmży i Sępólnie Krajeńskim. Efektem współpracy samorządu województwa  z UMK w Toruniu jest popularyzacja spuścizny duchowej i intelektualnej świętego Jana Pawła II, w tym działalność edukacyjna odbiorcami której jest najmłodsze pokolenie. Na Wydziale Teologicznym UMK realizowany jest projekt „Laboratorium św. Jana Pawła II. W ramach projektu odbywają się warsztaty i lekcje, konferencje i seminaria.

Dla milionów ludzi na całym świecie św. Jan Paweł II był i pozostanie orędownikiem dialogu opartego na prawdzie, miłości i sprawiedliwości. Pamiętajmy o tym codziennie nie tylko w rocznicę Jego urodzin.

Psycholog Ośrodka poleca-2

 

Ci, którzy mnie znają wiedzą, że wśród pozycji książkowych o adopcji szczególnie cenię sobie te, które prezentują przysposobienie w sposób prawdziwy, a nie odrealniony. Historie, które ukazują nie tylko blaski, ale i cienie rodzicielstwa adopcyjnego. Lektury, które „bolą”. W mojej opinii są one jednak niezwykle użyteczne z punktu widzenia przyszłego rodzica, gdyż  w jakimś stopniu pozwalają (przynajmniej mentalnie) skonfrontować się z tym, co może się wydarzyć. A rodzic przygotowany na różne ewentualności, samoświadomy i rozumiejący swoje dziecko, to rodzic lepiej sobie radzący w obliczu ewentualnych trudności. Tytuły, które uważam za godne polecenia, aczkolwiek niełatwe:

 

  1. „Będziesz moim wszystkim. 10 historii adopcyjnych i jedna bajka” Barełkowska H., Pilimon A., Wyd. Media Rodzina, Poznań 2016
  2. „Mogło być inaczej” Brooks J., Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2017
  3. „Rok koguta” Bouckowa T., Wyd. Afera, Wrocław 2017
  4. „Wszystkie pory uczuć. Wiosna” Majcher M., Wyd. Pascal, Bielsko-Biała 2018
  5. „Czy mnie pokochasz” Glass C., Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, Warszawa 2015.

 

I jeszcze kilka propozycji książkowych dla rodziców, którzy chcieliby lepiej radzić sobie z trudnymi emocjami swoich dzieci (mówiąc bardziej „fachowo”- lepiej je regulować): mogą okazać się przydatne szczególnie teraz, kiedy możliwość skorzystania ze specjalistycznego wsparcia zewnętrznego jest poważnie ograniczona, a rodzice bardziej niż kiedykolwiek zdani są na siebie.

 

 

 

 

 

 

Jeśli chodzi o filmy, polecam coś w sam raz na czasy, w których przyszło nam żyć, czyli o adopcji na wesoło: „ He even Has Your Eyes”(tłum. „Ma nawet twoje oczy”), reż. Lucien Jean-Baptiste, Francja 2017.

Agnieszka Czyżak-Siromska

Psycholog Ośrodka poleca

Thriller nie należy do moich ulubionych gatunków literackich. Sięgnęłam jednak po książkę Lucindy Berry i… doznałam szoku. Szoku wywołanego przez kilka elementów, z których najważniejszy to niezwykle wciągająca, przejmująca, przeszywająca, niepokojąco dynamiczna fabuła, która zwiodła moje przewidywania i oczekiwania. Wielowymiarowe, „pełnokrwiste”, bogate, wiarygodne psychologicznie postacie stają się niemalże idealnymi obiektami do identyfikacji, co powoduje, że nurkujemy w fabułę naprawdę głęboko  i przeżywamy intensywne emocje wraz z bohaterem, z którym się utożsamiliśmy.

Sięgnęłam po lekturę „Idealnego dziecka” zaintrygowana m. in. tytułem   i tematyką: można powiedzieć, że książka opowiada historię adopcji i rodziny adopcyjnej, ale przede wszystkim kreuje obraz straumatyzowanej, sześcioletniej dziewczynki Janie. I właśnie ze względu na charakterystykę psychologiczną tego dziecka uważam „Idealne dziecko za lekturę obowiązkową, aczkolwiek niełatwą, dla przyszłych rodziców adopcyjnych. Bo o ile sama postać Janie i inne postacie książkowe są wytworem wyobraźni autorki, o tyle ich „wypełnienie” czyli emocjonalność, motywy działania, przekonania, mało ma z fikcji literackiej   i powoduje, że książka staje się nijako przedstawicielką literatury faktu. Książka dotyka kilku bardzo istotnych aspektów adopcji, w tym wyobrażeń rodziców na temat ich przyszłego dziecka i rozczarowań wynikających ze zderzenia tych wyobrażeń  z rzeczywistością, które to rozczarowania mogą być wynikiem trzech elementów: braku akceptacji lub bagatelizowania faktu, iż dziecko adopcyjne ma już swoją historię, braku zrozumienia dla zachowań z niej wynikających oraz nieuwzględniania w postepowaniu z dzieckiem (przy zachowanej ich świadomości) urazów, zranień i traum, których doświadczyło, co nieuchronnie prowadzi do frustracji i finalnie do poczucia porażki. I właśnie ową historię Janie autorka książki uczyniła nijako jej bohaterką. Jest to historia, której nie znamy (jak zresztą często w przypadku adopcji), ale o której pośrednio możemy wnioskować po zachowaniach Janie, w tym szczególnie po trudnościach, jakie przejawia dziewczynka w tworzeniu relacji z innymi ludźmi. Autorka książki, Lucinda Berry, bardzo prawdziwie maluje obraz skrzywdzonego dziecka, ze znajomością tematu poruszając się po meandrach i zakamarkach psychiki Janie i jej świata, wykorzystując w swoim pisarstwie doświadczenia zawodowe: jest psychologiem pracującym z dziećmi po traumach.

Trudno jest polubić Janie, choć uczucia, które wzbudza dziewczynka nie są ani proste, ani jednoznaczne, bo autorka nie pozwala zapomnieć o tym, iż jest to dziecko, które doznało niewyobrażalnego cierpienia od osób, które powinny być mu najbliższe i je chronić, wzbudzając tym samym w czytelniku odruchy współczucia i chęć zadośćuczynienia. Pewne „rozdwojenie” czy też ambiwalencję w postrzeganiu Janie, obrazują postawy wobec dziecka prezentowane przez  jej adopcyjnych rodziców: Hannah i Christophera Bauerów. Hannah od początku wykazuje większy sceptycyzm w ocenie zachowań Janie, dostrzegając  w dziewczynce jakąś niepokojącą „podwójność”, coś, o czym w przypadku osoby dorosłej powiedzielibyśmy „skłonności psychopatyczne”. Ponieważ Hannah właśnie staje się głównym obiektem złości i gniewu dziecka, a jej wysiłki zbliżenia się do córki nie przynoszą spodziewanych efektów, z czasem coraz trudniej jest jej zobaczyć Janie jako dziecko, które można pokochać. Zachowania Janie doprowadzają do rozłamu w małżeństwie Bauerów i lawinowo następujących nieszczęść. Jedyne, co odczuwa Hannah w stosunku do córki to strach i lęk, które doprowadzają ją ostatecznie do ciężkiego załamania. Wydaje się, iż Hannah jest tą bohaterką, która ponosi największe koszta decyzji o adopcji Janie, choć udaje jej się ocalić życie. Christopher ulega czarowi dziewczynki i poddaje się jej manipulacjom, tracąc zdolność racjonalnego osądu. Jest w książce taki moment, w którym wydaje się, iż zatracił się w miłości do dziecka do tego stopnia, że jest w stanie zaryzykować dla niej wszystkim. Ciąża Hannah, będąca ziszczeniem marzeń Bauerów o rodzicielstwie, w obliczu adopcji Janie staje się kłopotliwa.

Sześcioletnia Janie prezentuje cały arsenał zachowań charakterystycznych dla dziecka krzywdzonego, które zostały ujęte w diagnozę: zespół dziecka maltretowanego, a potem także reaktywne zaburzenia więzi (RAD). Polecam książkę „Idealne dziecko” jako lekturę obowiązkową kandydatom na rodziców adopcyjnych właśnie ze względu na bogaty i uwiarygodniony psychologicznie obraz zaburzeń potraumatycznych u dziecka wraz z jego dynamiką i podatnością na odziaływania (w tym terapeutyczne), zmierzające do zbudowania relacji przywiązaniowej. Lucinda Berry z wielką pieczołowitością i precyzją, w sposób nie pozbawiony dramaturgii (wszak mamy do czynienia z thrillerem!), odtwarza swoisty paradoks procesu budowania bliskości pomiędzy rodzicami adopcyjnymi a ich przysposobionym dzieckiem, polegający na tym, że im bardziej jest ono kochane, tym bardziej ucieka, oddala się emocjonalnie, generując zachowania powodujące, że pokochanie go wydaje się czymś ponad ludzkie możliwości. I taka jest Janie, która w końcowej fazie powieści, wręcz symbolicznie, staje się dla Hannah demonem. Badania psychologiczne, a przede wszystkim praca terapeutyczna z dziećmi takimi jak Janie, dostarczają dowodów na to, iż ich trudne do zaakceptowania, krzywdzące i powodujące cierpienie innych zachowania, wynikają z ogromnego lęku przed bliskością, która kojarzy im się jedynie z bólem. Żeby go uniknąć, nie pozwalają innym zbliżyć się do siebie, nie pozwalają się pokochać. Ważne wydaje się postawienie w tym miejscu pytania, czy takim dzieciom można pomóc? Czy przeogromna miłość nowych rodziców może uleczyć ich rany i przekonać je do świata? I jak to zwykle bywa, odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Sposób, w jaki Lucinda Berry kończy swoją książkę, nakazywałby udzielić odpowiedzi negatywnej. Książkę „Idealne dziecko” można by wtedy potraktować jako studium kształtowania się osobowości psychopatycznej. Ale wtedy na usta ciśnie się kolejne pytanie: czy gdyby nie narodziny Cola- biologicznego dziecka Bauerów, które dramatycznie zachwiały kruchą jeszcze wtedy równowagą w rodzinie i były czymś, z czym Janie nie potrafiła sobie poradzić, losy dziewczynki mogłyby potoczyć się inaczej? Czy Janie miałaby szansę stać się kimś innym w innej rodzinie? Na to pytanie nie znajdziemy już odpowiedzi w książce. Ani nigdzie indziej. Bo to jest wielka tajemnica adopcji.

Janie dużo brakuje do ideału, idealnym okazuje się nie być też Cole- biologiczne dziecko pary głównych bohaterów. Wiec kim jest i gdzie jest idealne dziecko z tytułu? Prawdopodobnym wydaje się, że takie dziecko w ogóle nie istnieje, albo istnieje, ale jedynie w wyobraźni  przyszłych rodziców i niestety pozostaje idealne jedynie do momentu, kiedy się „zmaterializuje” i ukonkretni, czyli trafi do rodziny. Lucinda Berry wydaje się przestrzegać przyszłych rodziców adopcyjnych przed bagatelizowaniem historii dziecka, które zdecydują się przyjąć do rodziny, gdyż to, czego doświadczyło, w dużej mierze wyjaśnia i pozwala zrozumieć, kim jest.

Agnieszka Czyżak-Siromska

 

Informacja dla mieszkańców

 

Udzielamy wsparcia i pomocy psychologicznej oraz pedagogicznej wszystkim rodzinom, które znalazły się w sytuacji kryzysowej, zwłaszcza opiekuńczej w związku z pandemią koronawirusa.

Prosimy dzwonić:

Toruń – 56/ 652 29 32

Bydgoszcz – 52/ 322 96 28

Jaksice – 52/ 351 16 24

Włocławek – 54/ 236 59 89

Komunikat

Drodzy kandydaci do adopcji i rodziny adopcyjne, wszyscy znaleźliśmy się w trudnej sytuacji spowodowanej koronawirusem, który wniósł w nasze życie niepokój, niepewność o przyszłość i lęk o zdrowie naszych bliskich. Chcemy być RAZEM z Wami w tej trudnej rzeczywistości i  dlatego  informujemy, że we wszystkich Oddziałach codziennie w godz. 7.00-15.00 dyżurują psycholodzy i pedagodzy, którzy […]

Coronavirus

Często myj ręce Często myj ręce używając mydła i wody, a jeśli nie masz do nich dostępu, używaj płynów/żeli na bazie alkoholu (min. 60%). Dlaczego? Mycie rąk ww. metodami zabija wirusa, jeśli znajduje się on na rękach. Stosuj odpowiednie zasady ochrony podczas kaszlu i kichania Podczas kaszlu i kichania zakryj usta i nos zgiętym łokciem […]

Życzenia Święteczne

Wielkanoc to czas otuchy i nadziei.
Czas odradzania się wiary w siłę i moc
drugiego Człowieka.
Życzę, aby Święta Wielkanocne
przyniosły radość oraz wzajemną życzliwość.
By stały się źródłem wzmacniania ducha.
Niech Święto, które niesie odrodzenie,
napełni Wszystkich spokojem, wiarą i nadzieją,
niech da siłę w pokonywaniu tego trudnego dla nas Wszystkich okresu i pozwoli z ufnością spojrzeć w przyszłość.

Spokojnych Świąt Wielkanocnych

życzy Anna Sobiesiak

z Całym Zespołem Współpracowników

Zmiana godzin pracy K-POA w Toruniu i w Oddziałach

Informujemy, że w związku z wdrożonymi działaniami prewencyjnymi związanymi z zapobieganiem rozprzestrzeniania się wirusa covid-19 (koronowirus), zgodnie z Zarządzeniem Nr 5/2020 Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Ośrodka Adopcyjnego w Toruniu z dnia 26 marca 2020r w sprawie zmiany rozkładu czasu pracy Kujawsko-Pomorskiego Ośrodka Adopcyjnego w Toruniu ulegają zmianie godziny pracy w Ośrodku i w Oddziałach w: Bydgoszczy, Jaksicach i we Włocławku.

Od dnia 28 marca 2020r. do odwołania Ośrodek będzie czynny:

od poniedziałku do piątku w godzinach 7.00-15.00

Każda wizyta klientów  w Ośrodku odbywa się po uprzednim umówieniu telefonicznym lub za pośrednictwem poczty e-mail pod niżej wskazanymi danymi teleadresowymi:

Toruń –           56/652 29-32;  e-mail: adopcja.torun@k-poa.torun.pl

Bydgoszcz –    52/322 96 28;   e-mail: adopcja.bydgoszcz@k-poa.torun.pl

Jaksice –          52/ 351 16 24;  e-mail: adopcja.jaksice@k-poa.torun.pl

Włocławek  – 54/236 59 89;   e-mail: adopcja.wloclawek@k-poa.torun.pl

Dyrektor K-POA w Toruniu (-) Anna Sobiesiak